Skip to main content

ในหน้านี้

คำนำ

อนุสรณ์สถานแห่งชาติรำลึกเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเขตแคนเทอร์เบอรี่เป็นสถานที่สำหรับการสะท้อนรำลึกถึงเหตุการณ์แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2553 / 2554 ท่สร้างความเปลี่ยนแปลงให้แก่นครไครสต์เชิร์ชไปชั่วนิจนิรันดร์

อนุสรณ์สถานแห่งนี้เ็นสถานที่แสดงความเคารพต่อบุคคลที่สูญเสียชีวิต บุคคลที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสและบรรดาผู้ที่รอดชีวิต นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่แสดงความรับรู้ถึงความชอกช้ำทางจิตใจร่วมกันและแรงสนับสนุนที่ได้รับในช่วงการตอบสนองและการฟื้นฟูที่ตามมาภายหลัง

แผ่นดินไหวในระดับตื้นที่สร้างความหายนะอันยิ่งใหญ่

ห้าเดือนหลังจากที่เกิดแผ่นดินไหวด้วยความรุนแรงระดับ 7.1 ริกเตอร์ ซึ่งมีจุดศูย์กลงใกล้กับเมืองดาร์ฟิลด์ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของไครสต์เชิร์ช ก็ได้มีแผ่นดินไหวที่ร้างความเสียหายมากขึ้นกว่าเดิมอีกเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 การสั่นสะเทือนในระดับตื้นด้วยความรุนแรงระดับ 6.3 ริกเตอร์ซึ่งเกิดขึ้นในเขตพอร์ตฮิลล์ซึ่งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองไครสต์เชิร์ชไปเพียง 10 ก.ม. ทำให้เกิดความเร่งของพื้นดินสูงสุดเท่าที่เคยบันทึกไว้ในนิวซีแลนด

แผ่นดินไหวได้คร่าชีวิตผู้คนถึง 185 คนและมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกเป็นจำนวนมาก แรงสั่นที่ามมาเป็นระลอกยังส่งผลกระทบทางจิตใจอีกมหาศาล เนื่องจากผู้คนต้องทนทรมานจากแผ่นดินไหวตามอีกมากกว่า 11,000 ครั้ง ในขณะที่ต้องจัดการกับบ้านเรือนที่ถล่มและที่ได้รับความเสียหาย รวมถึงความยุ่งเหยิงที่เกิดขึ้นในบรรดาชุมชนและสถานที่ทำงานต่างๆ

อาคารบ้านเรือนประมา 25,000 ลังได้รับความเสียหายอย่างหนักและกว่าครึ่งหนึ่งของบรรดาตึกอาคารในใจกลางเมืองจำเป็นต้องรื้อถอนออกไป

การรำลึกถึง่านที่เสียชีวิต

บุคคลจำนวน 185 ท่านที่เสียชีวิตในเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ได้ดำเนินชีวิตอยู่ในไครสต์เชิร์ชไม่ว่าจะโดยบังเอิญหรือโดยปกติตามชีวิตประจำวันของท่านเหล่านั้น ขณะนั้นเป็นเวลาที่ยุ่งเหยิงเวลาหนึ่งองปีสหรับผู้คนในท้องถิ่นและผู้ที่มาเยี่ยมเยือน ณ เวลา 12.51 น. ของวันดีๆ ในฤดูร้อน ในขณะที่ผู้คนกำลังสาละวนกับการทำในสิ่งต่างๆ เช่น ทำงาน ศึกษาเล่าเรียน จับจ่ายซื้อของ รับประทานอาหารกลางวันกับเพื่อนฝูง หรือกำลังเดินไปมา

แผ่นดินไหวได้เกิดขึ้นโดยปราศจากการเตือนใดๆ และได้คร่าชีวิตของผู้คนทุกวัยตั้งแต่ทารกไปจนถึงผู้ชรา เกือบครึ่งหนึ่งของผู้คนที่เสียชีวิตปในบริวณตัวเมือง ชานเมือง และบริเวณรอบๆ เมือง เป็นผู้ที่มาจากต่างประเทศ มาทำงาน มาศึกษาเล่าเรียน และมาพักผ่อนอยู่ที่นี่

ความสูญเสียจากวันนั้นยังคงส่งผลกระทบอย่างต่อเนื่องต่อผู้คนที่อยู่ในชุมชนท้องถิ่น ทั่วทั้งนิวซีแลนด์ และในต่างประเทศ

สำหรับผู้คนทุกชาติทุกภาษา ช่วงชีวิตและสถานที่ได้รับการจดจำ และความรู้สึกร่วมกันนี้เองที่เราหวังที่จะแบ่งปันรหว่างกัผ่านอนุสรณ์สถานแห่งนี้ เราขอขอบคุณและรำลึกถึงบรรดาท่านที่เราสูญเสียไปและบรรดาท่านที่ชีวิตได้เปลี่ยนแปลงไปตลอดชั่วนิจนิรันดร์ อันเนื่องมาจากเหตุการณ์ที่เลวร้ายในวันนั้น

นอกจากบรรดาท่านที่เสียชีวิตแล้ว ยังมีคนกว่า 220 คนที่ได้รับการรักษาจากโรงพยาบาลไครสต์เชิร์ชจากอาการบาดเจ็บสาหัส และอีกราว 6,500 คนที่ได้รับการรักษาอาการบาดเจ็บเล็กน้อย

การรำลึกถึงท่านที่ให้ความช่วยเหลือ

ท่านที่ได้รับบาดเจ็บได้รับการช่วยชีวิตหรือช่วยเหลือจากเหล่าอาสาสมัคร ซึ่งความช่วยเหลืออย่างโอบอ้อมอารีที่มีให้แก่ผู้ที่ได้รับผลกระทบได้ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องเป็หลายวัน หายสัปดาห์ ความพยายามของกลุ่มต่างๆ ที่ประสานงานกัน เช่น ฟาร์มี อาร์มี และสติวเดนท์ อาร์มี เช่น ในการล้างโคลน จัดาอาหาร และช่อมแซมบ้านเรือน เป็นต้นเหล่านี้ ได้รับความร่วมมืออย่างทันทีจากเพื่อนบ้าน มิตรสหาย และครอบครัว อย่างต่อเนื่อง

ทันทีหลังจากที่เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหว ได้มีบุคลากรในการให้ความช่วยเหลือฉุกเฉินเกือบ 600 คนเข้ามาให้ความช่วยเหลืในเมืองภายใต้กรควบคุมของการจัดการภาวะฉุกเฉินของการกำลังป้องกันฝ่ายพลเรือน ผู้เชี่ยวชาญจากทั่วทุกมุมโลกได้มาร่วมงานกับมิตรประเทศจากออสเตรเลีย สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น ไต้หวัน จีน และสิงคโปร์

กองกำลังป้องกันแห่งนิวซีแลนด์ได้ตอบสนองด้วยการปฏิบัติการภายในประเทศที่ใหญ่ที่สุด และมีหน่วยงานต่างๆ มาให้ความช่วยเหลือทางมนุษยธรรม ได้แก่ กาชาดนิวซีแลนด์ และหน่วบรรเทาทุกข์

การรำลึกถึงผลกระทบในวงกว้าง

ความชอกช้ำที่เกิดขึ้นทันทีจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและการเกิดแผ่นดินไหวตามอีกมากกว่า 11,000 ครั้งที่ต่อเนื่องยาวนานถึง 2 ปีได้ส่งผลทางด้านจิตใจต่อชุมชนอย่างใหญ่หลวง ได้มีการคาดประมาณว่าราษฎรราว 10,000 รายได้ย้ายออกไปจากไครสต์เชิร์หลังจากเหตุการณ์แผ่นดินไหว และจนกระทั่ง พ.ศ. 2559 ก็ยังพบว่าจำนวนประชากรของไครสต์เชิร์ชมิได้กลับสู่จำนวนในระดับที่คยเป็นก่อนการเกิดแผ่นดินไหว

ความเสียหายที่ใหญ่หลวงต่อสังหาริมทรัพย์ได้แปลงโฉมนครไครสต์เชิร์ช เขตที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่ถูกกำกับให้เป็น “พื้นที่สีแดง” (red zoned หรือพื้นที่ที่ไม่เหมาะสำหรับการอยู่อาศัยในระยะสั้นถึงระยะปานกลาง) และบ้านรือนกว่า 5,000 ลังถูกรื้อถอน ในขณะที่พื้นที่ภายในของตัวเมืองได้รับการปรับเปลี่ยนให้มีพื้นที่หลัก (key precincts) และโครงการหลัก ตามแผนฟืนฟูศูนย์กลางของไครสต์เชิร์ช

ความเสียหายที่มีต่อโรงเรียน โบสถ์ ศูนย์กีฬา สถานที่สำหรับชุมชน แหล่งทางด้านวัฒนธรรมและอื่นๆ ยังส่งผลกระทบต่อบรรดาชีวิตของชาวแคนเทอร์เบอรี่ด้วย

นพื้นที่ที่มีความสงบและสวยงาม

อนุสรณ์สถานแห่งติรำลึกเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเขตแคนเทอร์เบอรี่เป็นสถานที่สำหรับการรำลึก ไว้อาลัย แสดงความขอบคุณ และสะท้อความรู้สึกถึงผู้ที่จากไป

ความคิดเห็นที่ได้รับมาจากครอบครัวของผู้เสียชีวิต ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส และผู้รอดชีวิต แนะนำว่าอนุสรณ์สถานควรประกอบไปด้วยน้ำและพรรณไม้เขียวขจี และควรเป็นพื้นที่ที่มีความสงบและสวยงาม

สถานที่ในทั้งสองฝั่ขงแม่น้ำโอตาคาโร/เอวอน ตามสายน้ำลงจากสะพานมอนทรีออลสตรีทได้รับการคัดเลือก เพราะเป็นพื้นที่ในใจกลางเมืองไครสต์เชิร์ชที่สามารถเข้าถึงได้สะดวก และเหมาะสำหรับการจัดพิธีการรำลึกหรือสำหรับบุคคลที่ประสงค์จะย้อนระลึกถึงเหตุการณ์อย่างเงียบสงบ

Image
Memorial wall lit up at night with river in foreground. A few people are inspecting the wall.

การออกแบบอนุสรณ์สถาน

อนุสรณ์สถานแห่งชาติแผ่นดินไหวแคนเทอร์เบอรีได้รับการออกแบบเพื่อให้พื้นที่สําคัญสองแห่งได้รวมเข้าด้วยกัน ได้แก่ พื้นที่รำลึกทางฝั่งเหนือและพื้นที่กําแพงอนุสรณ์ทางฝั่งใต้

พื้นที่ฝั่งเหนือเป็นสวนสาธารณะที่ดึงดูดใจด้วยต้นไม้ใหญ่ ที่นั่งพักผ่อน และทิวทัศน์ข้ามแม่น้ําเอวอนไปยังพื้นที่กําแพงอนุสรณ์ ซึ่งในทางกลับกันเป็นสถานที่รําลึกใกล้ธารน้ํา มองเห็นสวนสาธารณะได้ เกรกา เวซจาค ผู้ออกแบบอนุสรณ์กล่าว

ประสบการณ์เยี่ยมชมอนุสรณ์สถานสามารถจัดได้ว่าเป็นการเดินทาง สถานที่แห่งการจดจำและค้นหาความสันติสุข –
สถานที่แห่งอดีตและอนาคต

หากท่านเข้าไปในอนุสรณ์สถานจากทางด้านหลังเมือง ท่านจะผ่านหินเนไฟรต์ที่งดงามและเลียบลงตามทางลาด 
ทิ้งความพลุกพล่านแห่งตัวเมืองไว้ที่ระดับถนนเพื่อเข้าสู่บริเวณที่สงบร่มรื่นกว่า ณ ลานระเบียงที่อวลด้วยแสงแดด เคล้าเสียงแม่น้ำ ท่านสามารถชมกำแพงอนุสรณ์หรือจะนั่งพักท่ามกลางแมกไม้ และแสดงความไว้อาลัยหรือรำลึกก็ได้ 
ที่นี่คือสถานที่อันเงียบสงบที่ครอบครัวและญาติมิตรที่สูญเสียรวมถึงผู้ที่ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวสามารถสัมผัสได้อย่างสงบ

แม้ว่าที่นี่จะเป็นสถานที่แห่งความโศกเศร้าแต่ก็เป็นสถานที่แห่งความงดงามด้วยเช่นกัน ประดับประดาด้วยแม่น้ําที่ไหลเอื่อยๆ 
แสงอาทิตย์เต็มดวง และเงาที่ละเมียดละไมจากแมกไม้ พื้นที่แห่งนี้ยังเป็นการเฉลิมฉลองชีวิตอีกด้วย 
ผมหวังว่าด้วยรูปลักษณ์และพื้นที่ของอนุสรณ์สถานแห่งนี้ 
จะเชื้อเชิญและโอบรับผู้มาเยือนทั้งจากใกล้และไกลและนำพาบุคคลเหล่านั้นมาร่วมรำลึกด้วยกัน

การออกแบบอนุสรณ์สถานได้รับการคัดเลือกจากผลงานมากกว่า 330 รายการ ซึ่งมาจากชิ้นงาน “แนวคิดที่ควรแก่การรำลึก”

Oi Manawa

การพัฒนาอนุสรณ์ถาเป็นโครงการร่วมระหว่างรัฐบาลนิวซีแลนด์ สภาเมืองไครสต์เชิร์ช และ เต รูนังงา โอ ไง ตาฮู ซึ่งเป็นองค์คณะบริหารของ อีวี ไง ตาฮู ในเกาะใต้

ไง ตาฮู ได้มอบชื่อ เต เรโอ เมารี เป็นของขวัญให้แก่อนุสรณ์สถานว่า “โออิ มานาวา” ซึ่งหมายความว่า “ความสั่นไหวหรือการสั่นระริกของหัวใจ” นอกจากนั้นยังหมายถึงการสั่นไหวของแผ่นดินไหว และเป็นสัญลักษณ์ของความชอกช้ำที่ผู้คนปะสจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวอีกด้วย

ไง ตาฮู ยังได้ให้พรแก่อนุสรณ์สถานและบรรดาสถานที่ที่มการสูญเสียชีวิตจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวอีกด้วย

โคฮาตู ปัวนามู (หินกรีนสโตน) จัดวางอยู่ที่ทางเข้าอนุสรณ์สถานเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความสำคัญของอนุสรณ์สถาน หินนี้ได้รับเป็นของขวัญจาก เต รูนังงา โอ ไง ตาฮู ซึ่งชาวเมารีมีประเพณีสืบต่อกันมายาวนานในการจัดวางหิน ปัวนามู ไว้ที่ทางเข้าที่มีความสำคัญ และมีพิธีการสัมผัสก้อนหินเพื่อเป็นการเชื่อมโยงผู้มาเยือนให้ย้อนรำลึกถงแผ่นดินและู้คนทั้หมดที่เคยอยู่ในที่นั้นมาก่อนพวกเขา

Image
Large green boulder with water running over it
โคฮาตู ปัวนามู

พื้นที่บนฝั่งแม่น้ำด้านใต้

Image
People seated on grass looking over to the memorial wall where others are standing. Wreaths of flowers are placed on the steps in front.

พื้นที่บนฝั่งแม่น้ำด้านใต้เป็นสถานที่แห่งความทรงจำ กำแพงแห่งความทรงจำหันหน้ารับแสงแดดทอดยาว 111 เมตรตามความคดเคี้ยวของแม่น้ำโอตาคาโร/เอวอน

ทางราบกลางแจ้งที่ลดหลั่นเป็นเชิงชั้นพร้อมที่นั่งและต้นเมเปิ้ลตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างแนวกำแพงสูง 3.6 เมตรกับแม่น้ำ บริเวณของพื้นที่บนฝั่งแม่น้ำด้านใต้ได้รับการออกแบบให้รองรับระดับคามสงต่ำของแม่น้ำที่อาจผันแปร

บุคคลจำนวน 185 ท่านที่เสียชีวิตในเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ได้ดำเนินชีวิตอยู่ในไครสต์เชิร์ชไม่ว่าจะโดยบังเอิญหรือโดยปกติตามชีวิตประจำวันของท่านเหล่านั้น ขณะนั้นเป็นเวลาที่ยุ่งเหยิงเวลาหนึ่งองปีสหรับผู้คนในท้องถิ่นและผู้ที่มาเยี่ยมเยือน ณ เวลา 12.51 น. ของวันดีๆ ในฤดูร้อน ในขณะที่ผู้คนกำลังสาละวนกับการทำในสิ่งต่างๆ เช่น ทำงาน ศึกษาเล่าเรียน จับจ่ายซื้อของ รับประทานอาหารกลางวันกับเพื่อนฝูง หรือกำลังเดินไปมา

แผ่นดินไหวได้เกิดขึ้นโดยปราศจากการเตือนใดๆ และได้คร่าชีวิตของผู้คนทุกวัยตั้งแต่ทารกไปจนถึงผู้ชรา เกือบครึ่งหนึ่งของผู้คนที่เสียชีวิตปในบริวณตัวเมือง ชานเมือง และบริเวณรอบๆ เมือง เป็นผู้ที่มาจากต่างประเทศ มาทำงาน มาศึกษาเล่าเรียน และมาพักผ่อนอยู่ที่นี่

ความสูญเสียจากวันนั้นยังคงส่งผลกระทบอย่างต่อเนื่องต่อผู้คนที่อยู่ในชุมชนท้องถิ่น ทั่วทั้งนิวซีแลนด์ และในต่างประเทศ

สำหรับผู้คนทุกชาติทุกภาษา ช่วงชีวิตและสถานที่ได้รับการจดจำ และความรู้สึกร่วมกันนี้เองที่เราหวังที่จะแบ่งปันรหว่างกัผ่านอนุสรณ์สถานแห่งนี้ เราขอขอบคุณและรำลึกถึงบรรดาท่านที่เราสูญเสียไปและบรรดาท่านที่ชีวิตได้เปลี่ยนแปลงไปตลอดชั่วนิจนิรันดร์ อันเนื่องมาจากเหตุการณ์ที่เลวร้ายในวันนั้น

นอกจากบรรดาท่านที่เสียชีวิตแล้ว ยังมีคนกว่า 220 คนที่ได้รับการรักษาจากโรงพยาบาลไครสต์เชิร์ชจากอาการบาดเจ็บสาหัส และอีกราว 6,500 คนที่ได้รับการรักษาอาการบาดเจ็บเล็กน้อย

Memorial wall lit up at night with river in foreground. A few people are inspecting the wall.

Oi Manawa – ไครสต์เชิอนุสรณ์กำแพง คำจารึกและชื่อ

รายชื่อของบุคคลที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ได้รับการจารึกไว้บนแผ่นหินอ่อนซึ่งมีความยาวถึง 40 มตรเรียอยู่บนกำแพงแห่งความทรงจำ

เยี่ยมชม

อนุสรณ์สถานแห่งชาติรำลึกเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเขตแคนเทอร์เบอรี่ตั้งอยู่บนทั้งสองฝั่งของแม่น้ำโอตาคาโร/เอวอน ใกล้กับสะพานมอนทรีออลบริดจ์ในใจกลางเมืองไครสต์เชิร์ช

อนุสรณ์สถานตั้งอยู่ห่างจากบริเวณร้านค้าในคาเชลมอลล์โดยการเดินเท้าประมาณ 5 นาทีทวนขึ้นไปาแม่น้ำโอตาคาโร/เอวอนหรือสะพานบริดจ์ออฟรีเมมบรานซ์

พื้นที่ฝั่งแม่น้ำด้านใต้ที่มีกำแพงแห่งความทรงจำตั้งอยู่ สามารถเข้าถึงได้ตามทางลาดลงทางด้านตะวันออกหรือทางตัวเมือง หรือเดินตามขั้นบันไดทางด้านตะวันตก และสามารถเข้าไปได้ตลอด 24 ชั่วโมง

การขนส่งสาธารณะ

สามารถเดินเท้าจากบัสอินเตอร์เชนจ์ซึ่งเป็นศูนย์กลางของสถานีต้นทางของรถโดยสารประจำทางของไรส์เชิร์ช ไปยังอนุสรณ์สถานได้โดยผ่านซอยสองซอยไปทางตะวันตกตามถนนลิชฟิลด์สตรีทและถนนอ็อกซ์ฟอร์ด เทอร์เรซ

ที่จอดรถ

จะมีที่จอดรถจำนวนจำกัดสำหรับผู้พิการซึ่งจะจัดไว้ใกล้กับอนุสรณ์สถานบนทางลาดฝั่งแม่น้ำด้านใต้บนถนนอ็อกซ์ฟอร์ด เทอร์เรซ และนอกจากที่จอดรถตามข้างถนนแล้วยังมีอาคารจอดรถตั้งอยู่บนถนนคาเชลสตรีทและถนนลิชฟิลด์สตรีทด้วย

เว็บไซท์เกี่ยวกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวนเตแคนเทอร์เบอรี่อื่น ได้แก่

CEISMIC: แหล่งรวบรวมข้อมูลทางดิจิตอล โดยมหาวิทยาลัยแคนเทอร์เบอรี่

Te Ara, the Encyclopedia of New Zealand: ข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวและการเกิดการไหวสะเทือนในนิวซีแลนด์

GNS Science: ข้อมูลที่เผยแพร่โดยสถาบัน New Zealand Crown Research Institute เกี่ยวกับธรณีศาสตร์

Quake City: นิทรรศการของพิพิธภัณฑ์แคนเทอร์เบอรี่ ในคาเชลมอลล์

National Dedication and Civic Commemoration Service, 22 February 2017 วิดีโอพิธีอุทิศตนแห่งชาติและการรำลึกถึงพลเมืองปี 2017
บนช่องยูทูปของทากิคูระ แทนเด็ม มีเดีย